Altın El Sanatları
AES-MOT-0169 · Motif kaydı

Pars Beneği

Pars beneği, pars/leopar postundaki benekleri stilize eden dairesel ya da rozetimsi benek düzeni için kullanılan motif adıdır. Pelengî dalga şeritlerinden ve Çintemani bileşiğinden ayrı tutulur. Osmanlı nakış terminolojisini inceleyen çalışma benek, pelengî ve Çintemani ilişkisini ayrıştırarak bu hayvansal…

Motifi kütüphane görünümünde aç

Pars Beneği motifinin kanonik çizgisel profil görseli

Sınıflandırma

Koleksiyonlar
Hayvansal / Zoomorfik
Repertuvar grupları
Çintemani–Pelengî–Pars Beneği Repertuvarı
Adlandırma
Referanssal / Referent Adlandırması · Benzetimsel / Analojik Adlandırma · Geleneksel / Konvansiyonel Adlandırma
Gönderge alanları
Hayvansal Referent
Temsil biçimleri
Geometrize
Biçimsel özellikler
Dairesel · Tekrarlı · Bileşik Morfoloji
Gönderge durumu
Olağan / Gerçek Referent

Motifin açıklamaları

Tanım

Pars beneği, pars/leopar postundaki benekleri stilize eden dairesel ya da rozetimsi benek düzeni için kullanılan motif adıdır. Pelengî dalga şeritlerinden ve Çintemani bileşiğinden ayrı tutulur.

Biçimsel Özellikler

Tekil veya kümelenmiş yuvarlak/benek birimleri temel formdur; benekler düzenli tekrar veya grup halinde yerleşebilir.

Tarihsel ve Kullanımsal Bağlam

Osmanlı nakış terminolojisini inceleyen çalışma benek, pelengî ve Çintemani ilişkisini ayrıştırarak bu hayvansal referanslı bezeme ailesinin tarihsel kullanımını belgelemektedir.

Anlam ve Bağlam

Hayvansal referent terminolojik ve tarihsel bağlamla desteklenir; benzer yuvarlak geometrik birimler otomatik olarak pars beneği sayılmaz.

El sanatları

Kayıtla ilişkili kaynaklar

  1. Doğanay, A. (2004). Türk sanatında pelengî ve şâhî benek nakışları ya da Çintamani yanılgısı. Dîvân Disiplinlerarası Çalışmalar Dergisi, 17, 193–218. Kaynağı aç
  2. Pars Beneği motif çizimi. Kullanıcı tarafından sağlanan kanonik WEBP görsel, 14 Eylül 2026.
  3. Allak, F. (2026). Geleneksel Türk el sanatlarında Çintemani motifi: Osmanlı dönemi örnekleri üzerine bir inceleme. Yüzüncü Yıl Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 72, 49–69. https://doi.org/10.53568/yyusbed.1850807 Kaynağı aç