Yüz
İnsan yüzünün göz, burun, ağız ve genel çehre düzeni üzerinden stilize edilmesiyle oluşturulan antropomorfik motiftir.
Sınıflandırma
- Koleksiyonlar
- İnsan / Antropomorfik
- Repertuvar grupları
- İnsan Bedeni ve Beden Parçası Repertuvarı
- Adlandırma
- Anatomik Referanssal Adlandırma
- Gönderge alanları
- İnsan Referenti
- Gönderge durumu
- Olağan / Gerçek Referent
Motifin açıklamaları
Tanım
Yüz motifi, insan çehresinin göz, burun, ağız ve çevre konturu gibi temel bileşenlerini referanslayan anatomik referanssal motiftir.
Biçimsel Özellikler
Görsel temsil önden bakışlı maskeyi andıran oval/yay biçimli çehre, iki yanlı gözler, merkezî burun, ağız ve üstte saç/başlık izlenimi veren koyu konturla kurulmuştur.
Tarihsel ve Kullanımsal Bağlam
İnsan yüzü Türk sanatında farklı tarihsel ve çağdaş ortamlarda kullanılan figüratif bir konudur. Güncel seramik araştırması yüz ve ifade biçimlerini inceler; ancak bu kaynak geleneksel dokumadaki “Yüz” motifinin tarihsel kanıtı değildir. Bu nedenle nesne düzeyi tarihsel belgelenmiş örnek araştırma açığı olarak korunur.
Anlam ve Bağlam
Yüz formu kimlik ve ifade ile ilişkilendirilebilir; fakat geleneksel motif düzeyinde sabit bir sembolik anlam için yeterli doğrulanmış kanıt bulunmamaktadır. Semantik yorum belirli eser ve geleneğe bağlanmalıdır.
İlişkili kayıtlar
El sanatları
Kayıtla ilişkili kaynaklar
- Davies, P. (2000). Antique kilims of Anatolia. W. W. Norton & Company. Kaynağı aç
- Cootner, C. M., & Muse, G. (1990). Anatolian kilims: The Caroline & H. McCoy Jones Collection. Sotheby’s Publications. Kaynağı aç
- Akpınarlı, H. F., & Arslan, A. (2018). İç Anadolu Bölgesi düz dokuma yaygılardaki figürlü bezemelerin incelenmesi. Motif Akademi Halkbilimi Dergisi, 11(23), 60–76. https://doi.org/10.12981/motif.446 Kaynağı aç
- Ülker, H., & Poyraz, M. (2024). Çağdaş Türk seramik sanatında insan yüzü ve ifade biçimleri. Motif Akademi Halkbilimi Dergisi, 17(48), 2358–2378. https://doi.org/10.12981/mahder.1502937 Kaynağı aç